My new photo blog
(click on the camera)
(click on the camera)
30.9.10
27.9.10
Το σημάδι του Δράκου: 70 χρόνια Μπρους Λι (1940 - 2010)
Αν ζούσε σήμερα, το Νοέμβριο θα έκλεινε τα 70. Αθλητής, ηθοποιός, σύζυγος και πατέρας, αγωνίστηκε εντός και εκτός οθόνης με έναν μοναδικό τότε, στο είδος του, ανδρείο τρόπο - τον οποίο γνώριζε εξάλλου καλύτερα από οποιονδήποτε άλλον: την άοπλη πάλη.24.9.10
Αυτό το ποίημα είναι για σένα
Aπαγγελία: Θάνος Ανεστόπουλος (πρώην τραγουδιστής, συνθέτης και στιχουργός των Διάφανων Κρίνων)
live @ GAGARIN 205
Στίχοι: Γιάννης Ζελιαναίος
15.9.10
2.9.10
Beatrice Ardisson, illustrateur sonore
- An interview for STATUS magazineHow did you get involved into the making of Paris Derniere series, in the first place?
I was doing the TV soundtrack for this late night Parisian show called Paris Dernière. The idea I proposed for this show was that all the accelerated travellings in Paris by night where illustrated with Rock Covers of great music standards. That gave to this show a very peculiar mood, very near to an ethylic dream.
Is there a definite relationship between you and your work?
Pleasure is the best word to define my relationship with my work that I still not consider as a real work even 10 years later...
25.8.10
Panigiri
Composed, arranged, mixed and partly filmed by Anastasis Sarakatsanos, in Summer 2010 as a final project for the course "Composing for Film and Media" at the University of Sussex.
In this project, 18 musicians were asked to improvise on a given tetrachord and a rhythmic pattern. Each musician was filmed individually on a different location for 12 minutes. Film and Sound were then edited as one in order to form the composition.
The compositional outcome is the result of editing and mixing the parts of each instrument filmed in different locations (using both 'classical' and 'world' instruments, representing different music cultures, filmed in urban and rural spaces in Greece and the UK).
It is an ambitious project, aiming to create an audiovisual experience that will overcome the geographic, spiritual, economic, political and temporal boundaries of musical collaboration and will relate the viewer/listener to the controlled randomness of the creation process.
The role of music in film is, mostly -- even in cases of 'experimental' use -- complimentary and one-dimensional, highlighting certain elements of film. What I wish to further explore is the merging of music and film in one analogous and interdependent new medium, rather than the role of one medium serving the other.
Directed by:
Vanias Vlachodimitropoulos
Anastasis Sarakatsanos
11.8.10
Pigeon Impossible
by Lucas Martell
The film took nearly 5 years to complete and is the first attempt at animation by writer/director Lucas Martell: "When the project started, it was mostly an excuse to learn 3D animation, but by the end of the project I had spent so much time reworking and polishing the story that I just wanted people to laugh."
The end-result is a hilarious 6-minute romp through the streets of Washington D.C. as our hero fights to save himself, and the world from the chaos reigned down by a hungry pigeon. Breathtaking visuals and a sweeping soundtrack showcase the work of nearly one-hundred talented artists and musicians, and the film stands as a testament to what can be accomplished by a team of dedicated volunteers working for the love of their craft.
14.7.10
10.7.10
Κωνσταντίνος Τζούμας: "Συμμετέχω στην εκστρατεία διάσωσης των λευκών γυναικών"
«Το ελληνικό καλοκαίρι, με τους καύσωνες 40 βαθμών που με ακυρώνουν, επιστρατεύω το οριενταλίστικο ‘Ζεν’ που στα ελληνικά μεταφράζεται ‘Δεν’.Δεν φοράω μαύρα. Δεν καταναλώνω αλκοόλ. Δεν μ’ αρέσει να ιδρώνω. Δεν δραστηριοποιούμαι. Δεν συμμετέχω σε έντονες συζητήσεις. Δεν θέλω να με πιάνουν. Δεν κολυμπάω καταμεσήμερο. Δεν μπορώ τα μαυροτσούκαλα. Επειδή όμως αυτή δεν είναι ζωή, πάω στη βόρεια Ευρώπη στους 18-22 βαθμούς, με τις δροσερές νύχτες και τις διάφανες επιδερμίδες. Τις λατρεύω. Συμμετέχω στην εκστρατεία διάσωσης των λευκών γυναικών. Ονειρεύομαι άυπνος τις λευκές νύχτες της Αγίας Πετρούπολης. Μα δε θα βραδιάσει, λοιπόν, ποτέ;»
Ένα σημείωμα για το STATUS Ιουλίου
8.7.10
Ηλίας Μαμαλάκης: "να ψαρεύεις με καλάμι χωρίς δόλωμα"
Μιλάμε στο τηλέφωνο και τον φαντάζομαι με το ψαθάκι του να μαγειρεύει σε κάποιο νησιώτικο σπίτι, με τη θάλασσα κοντά ή πολύ κοντά του, τα υλικά του σε ταψιά και πιατελάκια, μυρωδικά, ζουμιά και σάλτσες, ενώ εκείνος αεικίνητος θα αδειάζει και θα γεμίζει πιάτα και διαθέσεις, τηγάνια και κατσαρολάκια, μια πανδαισία!Γρήγορα όμως με βγάζει από την γευστική μου ονειροπόληση, για να με καλοσωρίσει σε μιαν άλλη. Απόλυτα δική του.
"Το να μαγειρέψω κάτι σε μια καλοκαιρινή κουζίνα με ανοιχτά παράθυρα, δεν είναι καλοκαιρινή ανεμελιά, για μένα. Το να βυθίζομαι όμως, στη μοναξιά, στην εικόνα του κύματος και στην απόλυτη τεμπελιά, αυτό μάλιστα! Και το ‘χω κάνει στην Ίο, στην Πάρο, τη Σαντορίνη…
Το κορυφαίο δε, είναι να βρίσκεσαι πάνω στον προβλήτα που δένουν τα καράβια της γραμμής, να ψαρεύεις με καλάμι χωρίς δόλωμα – για να μην έρθει ποτέ κανένα ψάρι, να παρακολουθείς το φελλό από την πετονιά να κουνιέται από τον παφλασμό του κύματος και να αφήνεις το νου να ταξιδεύει, ενώ βυθίζεσαι στην καλοκαιρινή ραστώνη..."
Τον ευχαριστώ και είμαι έτοιμος να μετοικήσω αλλού, σε μια ολοκληρωτική, αέναη και ηλιόλουστη παραίτηση στις όχθες του απέραντου μπλε βασιλείου της θάλασσας.
Γράφτηκε για το STATUS
Γράφτηκε για το STATUS
7.7.10
Απορρίφθηκε το δικαίωμα των Ευρωπαίων πολιτών να γνωρίζουμε ποια μεταλλαγμένα προϊόντα φτάνουν στο τραπέζι μας
Η Ολομέλεια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου απέρριψε την υποχρεωτική σήμανση τροφίμων που προέρχονται από ζώα που έχουν τραφεί με γενετικά τροποποιημένες τροφές. Αν και η σχετική τροπολογία κέρδισε την πλειοψηφία των ψήφων του Ευρωκοινοβουλίου, λόγω της καταψήφισης από την πλειοψηφία των συντηρητικών, δεν συγκέντρωσε την ενισχυμένη πλειοψηφία που απαιτούταν για την έγκρισή της.
Η ίδια πλειοψηφία απέρριψε τροπολογία για την διεξαγωγή ανεξάρτητων μελετών για την επίπτωση των μεταλλαγμένων και άλλων "νέων τροφών" στην ανθρώπινη υγεία...
Ακολουθεί το πλήρες κείμενο των δηλώσεων του ευρωβουλευτή Κρίτωνα Αρσένη μετά το τέλος της ψηφοφορίας:
"Σήμερα είναι μία εξαιρετικά δυσάρεστη ημέρα για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Καταψηφίστηκε το δικαίωμα των Ευρωπαίων πολιτών να γνωρίζουμε αν τα ζωικά προϊόντα που καταναλώνουμε προέρχονται από ζώα που έχουν τραφεί με γενετικά τροποποιημένες τροφές. Καταψηφίστηκε επίσης η αυτονόητη υποχρέωση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής να διεξάγει ανεξάρτητες μελέτες για τις επιπτώσεις των μεταλλαγμένων και άλλων "νέων τροφίμων" στην ανθρώπινη υγεία. Και όλα αυτά όταν ενδεχομένως να υπάρχουν κίνδυνοι για την ανθρώπινη υγεία από την κατανάλωση μεταλλαγμένων καθώς βάσει δηλώσεων της Επιτροπής το 80-90% των ζωοτροφών περιέχουν μεταλλαγμένα, ενώ πρόσφατες μελέτες απέδειξαν ότι μεταλλαγμένα γονιδιώματα από τις μεταλλαγμένες τροφές μπορούν να ανιχνευτούν στο γάλα των ζώων."
Νίκος Δήμου: "υπάρχουν δυο είδη διακοπών"
«Τα καλοκαίρια, για μένα υπάρχουν δυο είδη διακοπών. Το πρώτο είναι οι «διακοπές περιπέτειας» και το δεύτερο, οι «διακοπές αποβλάκωσης». Στις διακοπές περιπέτειας, έπαιρνα παλιότερα το αυτοκίνητό μου, πέρναγα στην Ιταλία και από εκεί κατέληγα στη Νορβηγία, την Αγγλία ή κάπου αλλού στην Ευρώπη.Αντιθέτως, τις διακοπές αποβλάκωσης, τις κάνεις συνήθως στην Ελλάδα και σε κάποιο μέρος που ει δυνατόν είσαι πέντε μέτρα από τη θάλασσα (καμιά φορά είναι και πολλά τα πέντε μέτρα). Στις διακοπές αυτές, το ζητούμενο είναι -όπως ακριβώς και στο διαλογισμό των Βουδιστών- το να πάψεις να σκέφτεσαι. Το να προσεγγίσεις το κενό. Το απόλυτο κενό! Αυτός ο βασικός στόχος, σε κάνει να παύεις να ασχολείσαι με οποιοδήποτε θέμα, να μεριμνάς ή να ανησυχείς για ο,τιδήποτε. Γίνεσαι τότε ένα ον – κάτι ανάμεσα σε φυτό και μαλάκιο, που ασχολείται μόνο με το να ρουφάει ήλιο, να τρώει καλά, να κοιμάται πολύ και να κάνει σεξ. Και το βασικότερο όλων: έχει πάψει να σκέφτεται. Έχω εξασκηθεί στο να το καταφέρνω».
Απόσπασμα από μια τηλεφωνική συνομιλία μας για το STATUS αυτού του μήνα
Σκίτσο, από τη στήλη του "Υπερκείμενα" στο εβδομαδιαίo free press Lifo
Σκίτσο, από τη στήλη του "Υπερκείμενα" στο εβδομαδιαίo free press Lifo
6.7.10
Ένα "ευχαριστώ" από τους Έλληνες Εθελοντές του Θανάση Λερούνη, πολλά "ευχαριστώ" από εμάς για το έργο τους...
M.K.O. ΕΛΛΗΝΕΣ ΕΘΕΛΟΝΤΕΣKEΦΑΛΛΗΝΙΑΣ 23, 135 61 AΓΙΟΙ ΑΝΑΡΓΥΡΟΙ
TΗΛ : 0030 2610311612 , 210 7772311, 210 8329067
ΑΠΡΙΛΙΟΣ 2010
Αγαπητε Μιχάλη ΧΑΙΡΕ.
Στέλνουμε επιστολή για να ευχαριστήσουμε για την συμπαραστασή σας στον κ. Λερούνη
Ευχαριστούμε θερμά...
5.7.10
«Kαλοκαιρινή αναπηρία» του Γιάννη Ξανθούλη
«….. Τουλάχιστον έτσι την χαρακτήριζα κάποτε. Δεν διέθετα ταλέντο να διευθετήσω τα καλοκαίρια μου. Δούλευα περισσότερο, ίδρωνα κι αρρώσταινα εκτεθειμένος στους ανεμιστήρες (παλιά) κι αργότερα στα κλιματιστικά μηχανήματα. Δεν έκανα διακοπές, δεν ήθελα να διακόψω την ακαταμάχητης ταχύτητας ζωή των καλοκαιριών μου. Οπότε δήλωνα… μίσος!
Σήμερα, στα 63 μου χρόνια, οι εποχές ευλογούνται από την επιείκεια της ηλικίας και του χρόνου που συντομεύει. Εξάλλου θα ήταν αφελές να καταδικάσω τα καλοκαίρια μου έχοντας σπείρει μπόλικους Αύγουστους και Ιούλιους στα βιβλία μου. Πολλά από αυτά γράφτηκαν καλοκαίρι. Όμως σε καθένα υπάρχει μία ελεγεία καλοκαιρινή, φυσικά ανάλογα με τις ανάγκες του θέματος. Σήμερα, τολμώ να πω ότι διακρίνω μια ζήλια για ό,τι καλοκαιρινό μού διέφυγε. Και, βέβαια, δεν εννοώ τα φωτογραφικά ενσταντανέ στις ακρογιαλιές και τα απωθητικά μαυρίσματα ή κάποια ποπ ερωτική έξαρση.
Είναι η ζήλια και ο θυμός για μια ζωή που καρδάρει με καλοκαιρινή συνείδηση τις κορυφώσεις της, όσο γελοίο κι αν ακούγεται. Γράφοντας, παρηγοριέμαι πως αναπαράγω στιγμές καλοκαιριών, έχοντας σαν μυστικούς καλοκαιρινούς πράκτορες τους ήρωές μου.
Αυτό ακριβώς κάνω και στην “Εκδίκηση της Σιλάνας”, το τελευταίο μου βιβλίο, που είναι αυτοβιογραφικό. Ξαποστέλνω τον εφηβικό άγουρο εαυτό μου στα δόντια ενός γιορταστικού καλοκαιριάτικου τέρατος με προκλητική ανάσα. Και τελικά αγαπιόμαστε δραματικά εξ ονόματος των μελλοντικών τύψεων…».
Σήμερα, στα 63 μου χρόνια, οι εποχές ευλογούνται από την επιείκεια της ηλικίας και του χρόνου που συντομεύει. Εξάλλου θα ήταν αφελές να καταδικάσω τα καλοκαίρια μου έχοντας σπείρει μπόλικους Αύγουστους και Ιούλιους στα βιβλία μου. Πολλά από αυτά γράφτηκαν καλοκαίρι. Όμως σε καθένα υπάρχει μία ελεγεία καλοκαιρινή, φυσικά ανάλογα με τις ανάγκες του θέματος. Σήμερα, τολμώ να πω ότι διακρίνω μια ζήλια για ό,τι καλοκαιρινό μού διέφυγε. Και, βέβαια, δεν εννοώ τα φωτογραφικά ενσταντανέ στις ακρογιαλιές και τα απωθητικά μαυρίσματα ή κάποια ποπ ερωτική έξαρση.Είναι η ζήλια και ο θυμός για μια ζωή που καρδάρει με καλοκαιρινή συνείδηση τις κορυφώσεις της, όσο γελοίο κι αν ακούγεται. Γράφοντας, παρηγοριέμαι πως αναπαράγω στιγμές καλοκαιριών, έχοντας σαν μυστικούς καλοκαιρινούς πράκτορες τους ήρωές μου.
Αυτό ακριβώς κάνω και στην “Εκδίκηση της Σιλάνας”, το τελευταίο μου βιβλίο, που είναι αυτοβιογραφικό. Ξαποστέλνω τον εφηβικό άγουρο εαυτό μου στα δόντια ενός γιορταστικού καλοκαιριάτικου τέρατος με προκλητική ανάσα. Και τελικά αγαπιόμαστε δραματικά εξ ονόματος των μελλοντικών τύψεων…».
Σημείωμα του Γιάννη Ξανθούλη,
περί θέρους, στο STATUS που κυκλοφορεί
περί θέρους, στο STATUS που κυκλοφορεί
Η φωτό είναι του Λεωνίδα Δημακόπουλου από το blog Εντευκτήριο
2.7.10
1.7.10
30.6.10
25.6.10
7.6.10
Michael Zavros: "είμαι ένας αισθητιστής χωρίς αιδώ"
Στο σημείο όπου ο κόσμος της μόδας τέμνει εκείνον της σύγχρονης τέχνης, ο διεθνής ζωγράφος Michael Zavros δημιουργεί με γουορχολική μαεστρία μια νέα, συναρπαστική ζωγραφική. 5.6.10
«Duetto» επί 80 = duet(o)ttanta
Πιο γρήγορη κι απ’ το χρόνο, η θρυλική Alfa Romeo Spider του ’66 αναβιώνει σε ένα classy διθέσιο sportcar, για τα 80 χρόνια της PininFarina. 3.6.10
Αιγαίο SOS (συν/ξη με τον Κρίτωνα Αρσένη)
Εν όψει και του καλοκαιριού που έφτασε πρόωρα ελέω κλιματικών αλλαγών, φέτος διαπιστώνουμε πιο έντονα από ποτέ ότι τα νησιά μας έχουν γίνει ένας ακριβός τουριστικός προορισμός αφού οι υπηρεσίες και τα προϊόντα που προσφέρουμε ακριβαίνουν διαρκώς. Υπερβολές; Δεν είναι μόνο η κρίση. Την επόμενη φορά που θα βρεθείτε σε κάποια μαγευτική… πισίνα των Κυκλάδων ή θα κληθείτε να πληρώσετε ένα κατεψυγμένο χταποδάκι Ατλαντικού σε τιμή που θα το έκανε να κοκκινίζει χειρότερα κι από το αν είχε μαγειρευτεί κρασάτο, ξανασκεφτείτε το.
2.6.10
27.5.10
13.5.10
11.5.10
Για ένα τρύπιο δολάριο
Μπορεί να άλλαξαν οι εποχές, αλλά το νόμισμα με το οποίο ξεπληρώνονται οι λογαριασμοί από την εποχή του Πυρετού του Χρυσού μέχρι σήμερα, είναι το ίδιο.Πάνω του πόνταραν χαρτοπαίκτες και χτίστηκαν καριέρες πιστολάδων στην Άγρια Δύση. Με αυτό στα χέρια διαπραγματεύτηκαν οι HΠA την Aλάσκα το 1867, αγοράζοντάς την από τους Pώσους προς 2,5 δεκάρες το στρέμμα.
Subscribe to:
Posts (Atom)
Posts
