6.9.12

Δώσ'μου τσιγάρο

Τώρα που η χρεωκοπία βάφτιστηκε στο Είναι μας ως σύγχρονο Ελληνικό trademark, τα βράδυα στο νησί όλοι καπνίζουν στριφτά και πίνουν μπίρα κονσέρβα -απ’ το περίπτερο- κοιτώντας το κύμα. Το τελετουργικό είναι δεδομένο: πιθανόν επειδή οι περισσότεροι αναγκάστηκαν από το τσιγάρο με φίλτρο να το «γυρίσουν» στον καπνό, γι’ αυτό και σε ποσοστό πάνω από 90% καπνίζουν το στριφτό με φίλτρο.
Το υποκοριστικό «τσιγαράκι» που χρησιμοποιούμε στη γωνία αυτή της γης όπου όλα μας δόθηκαν απλόχερα τόσο ώστε να μπορούμε να κερνάμε τους άλλους, ακριβώς όπως το «ουζάκι» και το «καφεδάκι», το «χταποδάκι» και το «τσιπουράκι», εκτός από μια τρυφερότητα και μια χαριτωμένη διάθεση οικειότητας μαρτυρούν και τη διάθεσή σου να τα μοιραστείς αναπόφευκτα με κάποιον άλλον.
Και αυτό είναι κάτι που δεν χρεωκοπεί ποτέ. Γιατί όσο λίγα κι αν καταλήξεις να έχεις, όσα λίγα κι αν σου επιτρέψουν να έχεις, εσύ θα συνεχίσει να τα αποκαλείς χαϊδευτικά, να τα χαρίζεις και να τα μοιράζεσαι. «Πώς έγινε και συγυρίσαμε τη ζωή μας με ένα πέτρινο χέρι/τα βράδυα τα αγάλματα βγαίνουν από τα πηγάδια και ανεβαίνουν στα δέντρα», γράφει ο Ρίτσος στο «Ο Τόπος μας».
Αυτές τις μέρες, αν σταθείς στην άκρη της θάλασσας μπορείς να νιώσεις αυτή την θρυμματισμένη συγκίνηση. Τα βράδυα είναι γλυκά και ανεμισμένα στο μελτέμι, το Αιγαίο λαμπυρίζει στα αρχαία του φεγγάρια και τα δεκαόροφα κρουαζιερόπλοια που καταδυναστεύουν με την παρουσία τους τον ορίζοντα, φαντάζουν τόσο εφήμερα αλλά και τόσο μακρινά στη χρεωκοπημένη μας ματιά και ύπαρξη. Ξημερώνοντας, δεν θα υπάρχουν εκεί, θα έχουν σαλπάρει γι’ αλλού, αφήνοντάς μας να καπνίζουμε ανέμελα στις προκυμαίες, ευτυχισμένους μέσα σε αυτή τη φτώχεια που μας κάνει πλουσιότερους.

Για το Protagon

No comments: