Ένα "ευχαριστώ" από τους Έλληνες Εθελοντές του Θανάση Λερούνη, πολλά "ευχαριστώ" από εμάς για το έργο τους...

M.K.O. ΕΛΛΗΝΕΣ ΕΘΕΛΟΝΤΕΣ
KEΦΑΛΛΗΝΙΑΣ 23, 135 61 AΓΙΟΙ ΑΝΑΡΓΥΡΟΙ
TΗΛ : 0030 2610311612 , 210 7772311, 210 8329067

ΑΠΡΙΛΙΟΣ 2010

Αγαπητε Μιχάλη ΧΑΙΡΕ.
Στέλνουμε επιστολή για να ευχαριστήσουμε για την συμπαραστασή σας στον κ. Λερούνη
Ευχαριστούμε θερμά...

Όχι άλλο-ένα-άρθρο-για-τον-Λερούνη

Θύμα απαγωγής από τους Ταλιμπάν σε μια περιοχή του κόσμου όπου το προαιώνιο ερώτημα ήταν πάντα σε ποιον ανήκει και τι, ο Θανάσης Λερούνης, Έλληνας εθελοντής και ευεργέτης των Καλάς, της φυλής απογόνων του Μεγάλου Αλεξάνδρου, είναι ο ίσως ο μόνος που δεν επιθυμεί παρά μόνο την ελευθερία του.

Ινδικός Καύκασος, 1895. Ο Άγγλος αξιωματικός Σερ Τζορτζ Ρόμπερτσον συναντά σε ένα οροπέδιο στα Ιμαλάια του Πακιστάν, μια φυλή που κανείς ως τότε δε γνώριζε την ύπαρξή της. Αποκαλούνται Καλάς και τα χαρακτηριστικά τους μοιάζουν ευρωπαϊκά: γαλάζια μάτια, ξανθά ή καστανοκόκκινα μαλλιά και λευκό δέρμα. Ο φιλέλληνας Ρόμπερτσον, γίνεται ο πρώτος μάρτυρας στη νεότερη ιστορία, που ακούει να βγαίνουν από τα χείλη αυτών των ανθρώπων αρχαιοελληνικές λέξεις και φράσεις…

<----φωτογραφία από την αποστολή του Ρούσου Κούνδουρου στους Καλάς, 1963.

Θανάσης Λερούνης: Αιχμάλωτος των Ταλιμπάν

Εδώ και καιρό, πίστευε ότι ίσως θελήσουν να του κάνουν κακό. Σύμφωνα με την πηγή της πληροφορίας, ήταν κάτι το οποίο ουδέποτε μοιράστηκε με τους δικούς του ανθρώπους, την οικογένεια ή τους φίλους του στην Ελλάδα, για να μην ανησυχήσουν.
Παρ’ όλα αυτά ο Θανάσης Λερούνης, ο Έλληνας δάσκαλος που ευεργέτησε όσο κανείς άλλος την φυλή των Καλάς στο Πακιστάν, ούτε που διανοήθηκε να εγκαταλείψει τη θέση του ανάμεσά τους. «Δεν μπορώ να φανταστώ τον εαυτό μου μακριά τους ή τον χρόνο μου να σπαταλιέται σε κάτι άλλο, ανήκω στην οικογένεια τους και θέλω να παραμείνω εκεί» δήλωνε σε ανύποπτο χρόνο στις ελληνικές εφημερίδες λίγο καιρό πριν. Εν τω μεταξύ και για να προστατέψει τους Καλάς και τον ίδιο, η Πακιστανική κυβέρνηση τού είχε διαθέσει δυο ένοπλους φρουρούς – συν έναν ακόμη που είχαν βάλει οι κάτοικοι των χωριών να τον συνοδεύει, για να φροντίζουν την προσωπική του ασφάλεια. Δεν στάθηκαν όμως αρκετοί…