Δημοσιογραφία αλά ελληνικά

Στην Ελλάδα ντρεπόμουν να λέω ότι είμαι δημοσιογράφος.
Στον κινηματογράφο ή στο θέατρο (για άλλα θεάματα τύπου ρόκουέιβ δε συζητάμε, η συμπεριφορά που εισέπραττες ήταν σα να περιμένεις να σου δοθεί χάρη από τον αυτοκράτορα) με κοιταζαν στα δόντια έτσι και τολμούσα να κάνω χρήση της ατέλειάς μου λες και μου έκαναν χάρη - συχνά, το ύφος τους πρόδιδε την αντιμετώπιση "αλήτες, ρουφιάνοι, δημοσιογράφοι". 

Σε όλο τον υπόλοιπο κόσμο, και σε χώρες του πλανήτη από Ευρώπη μέχρι Ασία, όποτε συνέβη να επιδέιξω δημοσιογραφική ταυτότητα για να μπω οπουδήποτε, όπως λόγου χάρη σε ένα Μουσείο, μου ζητούσαν απλά να υπογράψω σχετικά με το έντυπο για το οποίο θέλω να καλύψω δημοσιογραφικά την έκθεση (έκθεση μόνιμη ή όχι, αδιάφορο) και να δώσω ένα mail ή κάποιο άλλο στοιχείο -τηλέφωνο κ.ο.κ. για να μπορούν να με με ενημερώνουν. Απλά, καθαρά και ντόμπρα πράγματα.

Η διαφορά για τις παράλληλες αυτά σύμπαντα της ελληνικής κολομβιας με τον υπόλοιπο πολιτισμένο κόσμο, είναι αυτή η είδηση. Στη χώρα του "γιατί όχι", κανείς δεν ντρέπεται και κανείς δεν παραιτείται.

Ανοιχτή επιστολή στον εργοδότη μου

Κύριε Λυμπέρη

Ο μηνιαίος μου μισθός στις εκδόσεις σας, ανέρχεται πλέον, ύστερα και από την περικοπή για την οποία «ο ίδιος προσωπικά μεριμνήσατε αναφορικά με κάθε εργαζόμενο» όπως μας μεταφέρθηκε τον Ιανουάριο, στο ιλιγγιώδες ποσό των 830κάτι ευρώ.

Έτσι, μπορεί να περιμένετε σήμερα από εμένα να βρω για συνέντευξη τον Τομ Χανκς, με βάση όμως την αμοιβή μου θα μπορούσατε κάλλιστα να αναθέσετε τη δουλειά αυτή και στον σωφέρ του μίνι βαν της επιχείρησης, με τον οποίο παίρνουμε πλέον τα ίδια χρήματα. Το γράφω χωρίς καμία σνομπ διάθεση, αντιθέτως, ζηλεύω τη θέση του καθώς εκείνος πληρώνεται και υπερωρίες.

Επιπλέον, το γεγονός ότι ενας έμπειρος εκδότης όπως λέτε ότι είστε, δεν έχει να μας δώσει –τέσσερις μόλις μήνες από την ημέρα που υπογράψαμε τις νέες μειωμένες συμβάσεις, τον Ιανουάριο- ούτε το μισό (15θημερο) του μισού (πλέον) μισθού που καταλήξαμε να παίρνουμε, δύσκολα πείθει για τις καλές σας προθέσεις. Ή για το ότι δεν το είχατε προσχεδιάσει.

Πόσο μάλλον, όταν την ίδια στιγμή που καθυστερείτε τις πληρωμές εσωτερικών και εξωτερικών συνεργατών, αυτό δεν φαίνεται διόλου να σας εμποδίζει να τυπώσετε και να κυκλοφορήσετε το βιβλίο της συζύγου σας ενώ εμείς παραμένουμε απλήρωτοι.

Την τελευταία φορά, μας κάνατε την τιμή να μας μιλήσετε προκειμένου να μας εκλιπαρήσετε/εκβιάσετε να υπογράψουμε οικειοθελώς μείωση στο μισθό μας για να «βάλουμε πλάτη» μπλα μπλα μπλα. Πράγμα και το οποίο πράξαμε στο μεγαλύτερο σύνολο οι εργαζόμενοί σας.

Για να μας πείσετε τότε (για να μας προσεταιριστείτε και να μας διαβεβαιώσετε ότι συμπάσχετε μαζί μας) μας είπατε ότι έχετε κόψει το… κομμωτήριο και ότι ψάχνατε να πουλήσετε μια RXκάτι BMW και δεν την έπαιρνε κανένας. Και την ίδια στιγμή, η σύζυγός σας σιγοντάριζε χαριτολογώντας για να ελαφρύνει την βαριά ατμόσφαιρα ότι «ε, μωρέ, αφού κρεμόταν ο προφυλακτήρας της, ποιος να την πάρει;» Και τι δεν μας είπατε ακόμη: ότι δεν μπορείτε να κυκλοφορήσετε με μια ακριβή τσάντα Prada... όλα αυτά, σε ανθρώπους που αμείβονταν (όσο ακόμη τους πληρώνατε) με 600 ευρώ και δεν είχαν -και πολυ  περισσότερο δεν έχουν σήμερα) να βάλουν βενζίνη για να έρθουν στο εξωτικό Κορωπί να εργαστούν στην επιχείρησή σας!

Το γεγονός ότι δεν συναισθάνεστε οικογενειακώς τι είναι αυτά που μας λέτε οπωσδήποτε εκπλήσσει, ειδικά τη στιγμή που ευτυχήσατε να σας συμπαρασταθούμε στην επιχειρηματική σας ανάγκη.

Στις 15/4/2012, μας ανακοίνωσαν από το γραφείο προσωπικού:

-"Δεν θα πληρωθείτε 15νθημερο αλλά θα εξοφληθείτε στο τέλος του μήνα".

-"Ευχαριστούμε» είπαμε και φύγαμε ελπίζοντας.

Ελπίζω να περάσατε καλό Πάσχα, αν και γνωρίζοντας ότι πολλοί από μας, την τελευταία στιγμή που μας ανακοινώθηκε ότι… δεν θα πληρωθούμε, δύσκολα θα τα φέρναμε βόλτα.

Και στο τέλος του μήνα, στις 30/4/2012, (δεν μπήκε κανείς στον κόπο να μας ανακοινώσει, αλλά), μάθαμε και πάλι από το γραφείο προσωπικού ότι:

-"Δεν θα πληρωθείτε σήμερα".

-"Αλλά; Θα πληρωθούμε την Τετάρτη;" (διότι Τρίτη πέφτει Πρωτομαγιά)

-"Δεν έχουμε καμία πληροφορία επ' αυτού..."

Μήνα Μάιο, το αστειάκι συνεχίζεται. Μας χρωστάτε πλέον το μισθό ενός μήνα και κανείς δεν ξέρει αν θα πληρωθούμε, πότε και τι ποσό. Τόση έγνοια δείχνετε για τους ανθρώπους που φτιάχνουν τα περιοδικά σας;

Στο εν τω μεταξύ χρονικό διάστημα, την ίδια στιγμή που διατείνεστε ότι δεν έχετε να πληρώσετε τα δεδουλευμένα μας -15θημερα της τάξεως των 400 ευρώ λέμε τώρα, έτσι;- κυκλοφορείτε ανερυθρίαστα βιβλία για την Ελένη Μενεγάκη ή το magnum opus της συζύγου σας, γιορτάζοντας το γεγονός σε λαμπρά πανηγύρια βγαλμένα από τα παλιά, όπου δίνουν το παρών υπέροχοι άνθρωποι όπως ο Βασίλης Βασιλικός, η Φαίη Σκορδά, ο Δημήτρης Καμπουράκης, η Μαριέττα Χρουσαλά, ο Πέτρος Φιλιππίδης, η Γωγώ Μαστροκώστα, η Σταματίνα Τσιμτσιλή, ο Λάκης Γαβαλάς και πολλοί άλλοι φίλοι σας.

Έτσι, βγάζω κι εγώ βιβλία, αφεντικό.


ΥΓ.
Προβληματίστηκα σχετικά με το αν θα έπρεπε να σας στείλω προσωπικά αυτή την επιστολή, κοινοποιώντας τη ταυτόχρονα και σε όλους τους εργαζόμενους του ομίλου, οι οποίοι είμαι βέβαιος ότι σκέφτονται πάνω κάτω ό,τι και εγώ.
Τελικά όμως, αποφάσισα να την αναρτήσω στο άγριο, ελεύθερο Ίντερνετ και να μην κρατήσω τα του οίκου εντός του οίκου, για τον μοναδικό λόγο ότι ούτε εσείς μπήκατε στον κόπο να επικοινωνήσετε μαζί μας κατά πρόσωπο όπως θα όφειλε να κάνει ένας -συμπληρώστε μόνος το επίθετο που επιθυμείτε- εργοδότης. 

Όταν χρειαστήκατε τη βοήθειά μας (βλέπε: νέες συμβάσεις) μας απευθυνθήκατε. Κατόπιν μας περιφρονήσατε χωρίς καν να μας ενημερώσετε για το ότι δεν θα πληρωθούμε! Από εσάς έχουμε εισπράξει μοναχά απαξίωση. 

ΜΣ


-Edit 16/5/2012 :

Επειδή ορισμένα παπαγαλάκια διαδίδουν ψευδώς ότι η επιστολή μου είναι ανυπόγραφη, ενημερώνω ότι ουδέποτε έκρυψα το όνομά μου - αναγράφεται since day one στο παρόν blog, στο sidebar δεξιά.

Η νύχτα πέφτει στον κόκκινο ορίζοντα

Πάρος 16/1/2012

Κάλεσμα

Made in Greece

http://real-democracy.gr/

Ποιοι είμαστε;

  Είμαστε απλοί άνθρωποι. Είμαστε σαν κι εσάς: άνθρωποι που κάθε πρωί πηγαίνουν να σπουδάσουν, να εργαστούν ή να βρουν δουλειά, άνθρωποι που έχουν οικογένεια και φίλους. Είμαστε άνθρωποι που εργάζονται σκληρά κάθε ημέρα για να ζήσουν και να προσφέρουν ένα καλύτερο μέλλον στους γύρω μας.

Κάποιοι από εμάς είναι προοδευτικοί, κάποιοι άλλοι συντηρητικοί. Μερικοί έχουν «πιστεύω», μερικοί δεν έχουν. Μερικοί έχουν συγκεκριμένη ιδεολογία, και άλλοι είναι απολίτικοι. Ολοι μας όμως είμαστε ανήσυχοι και θυμωμένοι από τις πολιτικές, οικονομικές και κοινωνικές εξελίξεις που βλέπουμε γύρω μας. Από τη διαφθορά των πολιτικών, των επιχειρηματιών, των τραπεζιτών... Από το ότι οι απλοί άνθρωποι αισθάνονται αβοήθητοι.

Αυτή η κατάσταση μας πληγώνει όλους καθημερινά. Ομως αν ενωθούμε μπορούμε να την αλλάξουμε. Ήρθε η ώρα να ξεκινήσουμε το χτίσιμο μιας καλύτερης κοινωνίας.

Πιστεύουμε ότι:
-Προτεραιότητα για κάθε προηγμένη κοινωνία πρέπει να είναι η ισότητα, η πρόοδος, η αλληλεγγύη, η ελευθερία της συμμετοχής στον πολιτισμό, την οικολογική βιωσιμότητα και την ανάπτυξη, την ευημερία και την ευτυχία των ανθρώπων.

-Υπάρχουν βασικά δικαιώματα που πρέπει να προστατεύονται στην κοινωνία μας: το δικαίωμα στη στέγαση, την απασχόληση, τον πολιτισμό, την υγεία, την εκπαίδευση, την πολιτική συμμετοχή, την ελεύθερη προσωπική ανάπτυξη, τα δικαιώματα του καταναλωτή, το δικαίωμα για μια υγειή και ευτυχισμένη ζωή.
-Με τον τρόπο που λειτουργούν σήμερα η κυβέρνηση και το οικονομικό μας σύστημα αδυνατούν να αντιμετωπίσουν αυτές τις προτεραιότητες και αυτό αποτελεί πλέον εμπόδιο για την πρόοδο των ανθρώπων.

-Δημοκρατία σημαίνει κυβέρνηση του λαού (δήμος = λαός, κράτος = κυβέρνηση), και αυτό θα πρέπει να συμβαίνει. Αντίθετα, ξέρουμε όλοι ότι το πολιτικό μας σύστημα δεν θέλει καν μας ακούσει. Το καθήκον τους θα έπρεπε να είναι να μεταφέρουν τη φωνή μας στα εθνικά και διεθνή θεσμικά όργανα, να διευκολύνουν την συμμετοχή των πολιτών μέσα από κανάλια άμεσης επικοινωνίας, να λειτουργούν προς όφελος της ευρύτερης κοινωνίας και όχι υπέρ των πλουσίων που ευημερούν εις βάρος μας, όχι ακολουθώντας πιστά μονάχα τις προσταγές των μεγάλων οικονομικών συμφερόντων τα οποία έχουν επιβάλει τη δικτατορία και την κομματοκρατία.

-Η συγκέντρωση της εξουσίας στα χέρια των λίγων παράγει ανισότητα, προκαλεί εντάσεις, φέρνει αδικία, η οποία οδηγεί στη βία. Κι εμείς την απορρίπτουμε.Το απαρχαιωμένο οικονομικό μοντέλο παγιδεύει την ατμομηχανή της κοινωνίας μέσα σε ένα φαύλο κύκλο όπου οι λίγοι πλούσιοι γίνονται πλουσιότεροι και οι πολλοί βουλιάζουν στη φτώχεια τη μιζέρια. Και έτσι καταρρέουμε. Μοναδικός σκοπός του συστήματος είναι η συσσώρευση κεφαλαίων σε βάρος της αποτελεσματικότητας και της ευημερίας της κοινωνίας.

-Η σπατάλη πόρων οδηγεί στην καταστροφή του πλανήτη, δημιουργώντας ανεργία και οι καταναλωτές πολίτες αποτελούν μέρος του κέντρου βάρους σε ένα μηχάνημα σχεδιασμένο να εμπλουτίσει μια μειοψηφία που δεν ξέρει τις ανάγκες μας.

-Είμαστε ανώνυμοι αλλά χωρίς εμάς τίποτα δεν θα μπορούσε να υπάρξει, καθώς εμείς κινούμε τον κόσμο. Αν σαν κοινωνία μάθουμε να μην εμπιστευόμαστε αφηρημένες οικονομικές αποδόσεις που ποτέ δεν ωφελούν τους πολλούς, μπορούμε να εξαλείψουμε τις καταχρήσεις και τις ελλείψεις από τις οποίες σήμερα όλοι υποφέρουμε. Χρειάζεται μια ηθική επανάσταση... Είμαστε άνθρωποι, όχι προϊόντα σε μια αγορά…

Για όλα τα παραπάνω, είμαι εξοργισμένος.
Νομίζω ότι μπορώ να το αλλάξουμε.
Νομίζω ότι μπορώ να βοηθήσω.
Ξέρω ότι μαζί μπορούμε.
Παρέα με εμάς. Είναι δικαίωμά σας.

Photo source

Το Κουτί της Πανδώρας στα Διόδια

Διόδια… όταν η μπάρα πέφτει στα κεφάλια μας from Kouti Pandoras on Vimeo.

Greek stereotypes

Bold Ogilvy's video for TED Academy

Αιγαίο SOS (συν/ξη με τον Κρίτωνα Αρσένη)

Εν όψει και του καλοκαιριού που έφτασε πρόωρα ελέω κλιματικών αλλαγών, φέτος διαπιστώνουμε πιο έντονα από ποτέ ότι τα νησιά μας έχουν γίνει ένας ακριβός τουριστικός προορισμός αφού οι υπηρεσίες και τα προϊόντα που προσφέρουμε ακριβαίνουν διαρκώς. Υπερβολές; Δεν είναι μόνο η κρίση. Την επόμενη φορά που θα βρεθείτε σε κάποια μαγευτική… πισίνα των Κυκλάδων ή θα κληθείτε να πληρώσετε ένα κατεψυγμένο χταποδάκι Ατλαντικού σε τιμή που θα το έκανε να κοκκινίζει χειρότερα κι από το αν είχε μαγειρευτεί κρασάτο, ξανασκεφτείτε το.

George Alogoskoufis "Nobody knows you when you're down & out"

People of Greece... (from Guardian.co.uk)

Θερίζοντας θύελλες

Αυτόματος Μηχανισμός Προσαρμογής των συντάξεων...

...σύμφωνα με το προσδόκιμο ζωής.

PIIGS and their debts

click to enlarge

Role model

Plastic land

Εκτός από την πλαστικοποίηση στις συσκευασίες των προϊόντων και τις πλαστικές σακούλες που πληρώνουμε στα σούπερμάρκετ, τα τελευταία χρόνια σε μια άλλη οικονομικά ανθηρή "υπεραγορά", αυτή της αισθητικής πλαστικής χειρουργικής, συνάνθρωποί μας ξεπληρώνουν τις δικές τους "σακούλες", προχωρώντας σε αισθητικές βελτιώσεις του παρουσιαστικού τους.

Error 45362034786504312

Oυπς!

Αυτό που ψάχνετε ίσως έχει χαθεί οριστικά.

Ή ίσως σας έχει ήδη βρει.

17/12/2009

Εδώ και δυο μέρες, ο Θεούλης μετακομίζει τα μπαούλα του. Μπουμπουνητά, αστραπές, βροντές, πρέπει να έχει ξεχάσει και κάποια βρύση ανοιχτή. Οι παγανιστές και οι εσχατολόγοι αυτής της πόλης χαίρονται με κάτι τέτοιες βροχές κατακλυσμιαίων προδιαγραφών. Οι φίλοι σε προσκαλούν για μια ήσυχη βραδυά στο σπίτι με ρακόμελα και καμία avant-και βγάλε premiere κατεβασμένη από το Internet. Οι πιο τολμηροί σε ψήνουν για extreme καταστάσεις «για καγιάκ, ρε γαμώτο». Αφήστε παιδιά, καγιάκ κάνω και στη Σόλωνος.

Take five

Aπό τον Μαυρογιαλούρο μέχρι τη σιωπηλή διαμαρτυρία των bloggers για τις πυρκαγιές στην πλατεία Συντάγματος όταν χιλιάδες μούτζες στράφηκαν προς την ελληνική Βουλή, η χειρονομία της ανοικτής παλάμης είχε πάντοτε την τιμητική της στην ελληνική κοινωνία.

Τα δακρυγόνα...

...σκοτώνουν τον ιό της νέας γρίπης;
Αν ναι, τώρα λογικά, θα πρέπει
να έχουμε διαφύγει τον κίνδυνο.

Ποδοσφαιρικό αίνιγμα (για δυνατούς λύτες)

Αν ο Ότο Ρεχάγκελ ήταν προπονητής
της Εθνικής Ελλάδος μπάσκετ το '87
και συνέχιζε να είναι και σήμερα,
ποιους παίκτες θα είχε
στη βασική πεντάδα?