This is Britain: Anna Calvi

Σε έναν μακρινό γαλαξία, εκατομμύρια έτη φωτός από εδώ, την ώρα που τα βλέμματα του πολιτισμένου κόσμου στρέφονται στο Λονδίνο των Ολυμπιακών και του Jubilee, η Tate Gallery κάνει  promotion προσκαλώντας καλλιτέχνες (μεταξύ άλλων και μουσικούς) να παρουσιάσουν μέσα από σύντομα διαφημιστικά σποτ, τη σχέση τους με την εικαστική Τέχνη.
Η Anna Calvi αγαπά την ομορφιά και το μυστήριο του Turner και του Peter Doig και δίνει μια performance στις αίθουσες της Tate, εμπνευσμένη από τους αγαπημένους της ζωγραφικούς πίνακες.

This is Britain, indeed...

Ανοιχτή επιστολή στον εργοδότη μου

Κύριε Λυμπέρη

Ο μηνιαίος μου μισθός στις εκδόσεις σας, ανέρχεται πλέον, ύστερα και από την περικοπή για την οποία «ο ίδιος προσωπικά μεριμνήσατε αναφορικά με κάθε εργαζόμενο» όπως μας μεταφέρθηκε τον Ιανουάριο, στο ιλιγγιώδες ποσό των 830κάτι ευρώ.

Έτσι, μπορεί να περιμένετε σήμερα από εμένα να βρω για συνέντευξη τον Τομ Χανκς, με βάση όμως την αμοιβή μου θα μπορούσατε κάλλιστα να αναθέσετε τη δουλειά αυτή και στον σωφέρ του μίνι βαν της επιχείρησης, με τον οποίο παίρνουμε πλέον τα ίδια χρήματα. Το γράφω χωρίς καμία σνομπ διάθεση, αντιθέτως, ζηλεύω τη θέση του καθώς εκείνος πληρώνεται και υπερωρίες.

Επιπλέον, το γεγονός ότι ενας έμπειρος εκδότης όπως λέτε ότι είστε, δεν έχει να μας δώσει –τέσσερις μόλις μήνες από την ημέρα που υπογράψαμε τις νέες μειωμένες συμβάσεις, τον Ιανουάριο- ούτε το μισό (15θημερο) του μισού (πλέον) μισθού που καταλήξαμε να παίρνουμε, δύσκολα πείθει για τις καλές σας προθέσεις. Ή για το ότι δεν το είχατε προσχεδιάσει.

Πόσο μάλλον, όταν την ίδια στιγμή που καθυστερείτε τις πληρωμές εσωτερικών και εξωτερικών συνεργατών, αυτό δεν φαίνεται διόλου να σας εμποδίζει να τυπώσετε και να κυκλοφορήσετε το βιβλίο της συζύγου σας ενώ εμείς παραμένουμε απλήρωτοι.

Την τελευταία φορά, μας κάνατε την τιμή να μας μιλήσετε προκειμένου να μας εκλιπαρήσετε/εκβιάσετε να υπογράψουμε οικειοθελώς μείωση στο μισθό μας για να «βάλουμε πλάτη» μπλα μπλα μπλα. Πράγμα και το οποίο πράξαμε στο μεγαλύτερο σύνολο οι εργαζόμενοί σας.

Για να μας πείσετε τότε (για να μας προσεταιριστείτε και να μας διαβεβαιώσετε ότι συμπάσχετε μαζί μας) μας είπατε ότι έχετε κόψει το… κομμωτήριο και ότι ψάχνατε να πουλήσετε μια RXκάτι BMW και δεν την έπαιρνε κανένας. Και την ίδια στιγμή, η σύζυγός σας σιγοντάριζε χαριτολογώντας για να ελαφρύνει την βαριά ατμόσφαιρα ότι «ε, μωρέ, αφού κρεμόταν ο προφυλακτήρας της, ποιος να την πάρει;» Και τι δεν μας είπατε ακόμη: ότι δεν μπορείτε να κυκλοφορήσετε με μια ακριβή τσάντα Prada... όλα αυτά, σε ανθρώπους που αμείβονταν (όσο ακόμη τους πληρώνατε) με 600 ευρώ και δεν είχαν -και πολυ  περισσότερο δεν έχουν σήμερα) να βάλουν βενζίνη για να έρθουν στο εξωτικό Κορωπί να εργαστούν στην επιχείρησή σας!

Το γεγονός ότι δεν συναισθάνεστε οικογενειακώς τι είναι αυτά που μας λέτε οπωσδήποτε εκπλήσσει, ειδικά τη στιγμή που ευτυχήσατε να σας συμπαρασταθούμε στην επιχειρηματική σας ανάγκη.

Στις 15/4/2012, μας ανακοίνωσαν από το γραφείο προσωπικού:

-"Δεν θα πληρωθείτε 15νθημερο αλλά θα εξοφληθείτε στο τέλος του μήνα".

-"Ευχαριστούμε» είπαμε και φύγαμε ελπίζοντας.

Ελπίζω να περάσατε καλό Πάσχα, αν και γνωρίζοντας ότι πολλοί από μας, την τελευταία στιγμή που μας ανακοινώθηκε ότι… δεν θα πληρωθούμε, δύσκολα θα τα φέρναμε βόλτα.

Και στο τέλος του μήνα, στις 30/4/2012, (δεν μπήκε κανείς στον κόπο να μας ανακοινώσει, αλλά), μάθαμε και πάλι από το γραφείο προσωπικού ότι:

-"Δεν θα πληρωθείτε σήμερα".

-"Αλλά; Θα πληρωθούμε την Τετάρτη;" (διότι Τρίτη πέφτει Πρωτομαγιά)

-"Δεν έχουμε καμία πληροφορία επ' αυτού..."

Μήνα Μάιο, το αστειάκι συνεχίζεται. Μας χρωστάτε πλέον το μισθό ενός μήνα και κανείς δεν ξέρει αν θα πληρωθούμε, πότε και τι ποσό. Τόση έγνοια δείχνετε για τους ανθρώπους που φτιάχνουν τα περιοδικά σας;

Στο εν τω μεταξύ χρονικό διάστημα, την ίδια στιγμή που διατείνεστε ότι δεν έχετε να πληρώσετε τα δεδουλευμένα μας -15θημερα της τάξεως των 400 ευρώ λέμε τώρα, έτσι;- κυκλοφορείτε ανερυθρίαστα βιβλία για την Ελένη Μενεγάκη ή το magnum opus της συζύγου σας, γιορτάζοντας το γεγονός σε λαμπρά πανηγύρια βγαλμένα από τα παλιά, όπου δίνουν το παρών υπέροχοι άνθρωποι όπως ο Βασίλης Βασιλικός, η Φαίη Σκορδά, ο Δημήτρης Καμπουράκης, η Μαριέττα Χρουσαλά, ο Πέτρος Φιλιππίδης, η Γωγώ Μαστροκώστα, η Σταματίνα Τσιμτσιλή, ο Λάκης Γαβαλάς και πολλοί άλλοι φίλοι σας.

Έτσι, βγάζω κι εγώ βιβλία, αφεντικό.


ΥΓ.
Προβληματίστηκα σχετικά με το αν θα έπρεπε να σας στείλω προσωπικά αυτή την επιστολή, κοινοποιώντας τη ταυτόχρονα και σε όλους τους εργαζόμενους του ομίλου, οι οποίοι είμαι βέβαιος ότι σκέφτονται πάνω κάτω ό,τι και εγώ.
Τελικά όμως, αποφάσισα να την αναρτήσω στο άγριο, ελεύθερο Ίντερνετ και να μην κρατήσω τα του οίκου εντός του οίκου, για τον μοναδικό λόγο ότι ούτε εσείς μπήκατε στον κόπο να επικοινωνήσετε μαζί μας κατά πρόσωπο όπως θα όφειλε να κάνει ένας -συμπληρώστε μόνος το επίθετο που επιθυμείτε- εργοδότης. 

Όταν χρειαστήκατε τη βοήθειά μας (βλέπε: νέες συμβάσεις) μας απευθυνθήκατε. Κατόπιν μας περιφρονήσατε χωρίς καν να μας ενημερώσετε για το ότι δεν θα πληρωθούμε! Από εσάς έχουμε εισπράξει μοναχά απαξίωση. 

ΜΣ


-Edit 16/5/2012 :

Επειδή ορισμένα παπαγαλάκια διαδίδουν ψευδώς ότι η επιστολή μου είναι ανυπόγραφη, ενημερώνω ότι ουδέποτε έκρυψα το όνομά μου - αναγράφεται since day one στο παρόν blog, στο sidebar δεξιά.

Χρίστος Παπαδημητρίου: "Με τους Ναζί μπροστά δεν φτιάχνεται Ισραήλ"

Η Ελλάδα δεν πέρασε καλά τον εικοστό αιώνα: Σμύρνη, προσφυγιά, Κατοχή, εμφύλιος, χούντα. Αλλά μέσα από τις στάχτες αυτών των συμφορών βγήκαν ο Σεφέρης και ο Ελύτης, ο Βενέζης και η Σωτηρίου, ο Τσαρούχης και ο Εγγονόπουλος, η Κάλας και ο Χατζιδάκις, ο Παπανικολάου και ο Παπακυριακόπουλος και η υπόλοιπη ακαδημαϊκή διασπορά. Όταν βρίσκομαι ανάμεσα σε νέους Έλληνες, προσπαθώ να τους θυμίσω ότι, ακόμα και μέσα στο πιο βαθύ σκοτάδι, κανένας νέος δε μετανιωσε ποτέ που έγραψε έναν ωραίο στίχο, που έπαιξε κάτι γλυκό στην κιθάρα, που σκέφτηκε κάτι έξυπνο και πρωτότυπο, που κατάλαβε μια δύσκολη έννοια ή ένα θεώρημα.
Για μένα, το όραμα της αναγέννησης της Ελλάδας περνάει μέσα από την πνευματική άνθιση και τη δημιουργία. Αλλά η σημερινή νέα γενιά είναι πιο τραγική από αυτές των άλλων συμφορών. Tην πρόδοσε ολόκληρη η γενιά των γονιών της, οι οποίοι ψήφιζαν, επί τέσσερις δεκαετίες εναλλάξ και εν γνώσει, δύο σπείρες εγκληματιών που, με νομοθετημένη ατιμωρησία, λεηλατούσαν την Ελλάδα και κατέστρεφαν το μέλλον των παιδιών τους. Τους ψήφιζαν είτε από κλινική αφέλεια, είτε, συχνότερα, από μια αηδή ελπίδα ότι έτσι θα πάρουν κι αυτοί κάποιο κόκκαλο από το τσιμπούσι. Ενώ τα λεγόμενα μικρά κόμματα στάθηκαν εντελώς ανάξια των περιστάσεων.

Πως θα ξαναγεννηθεί η Ελλάδα; Δεν είναι ασυμβίβαστο να καταδικάζει κανείς τα στυγνά εγκλήματα του Ισραήλ και των υποστηρικτών του, αλλά και να ζηλεύει το θαύμα της νεκρανάστασης του λαού αυτού μέσα από τα κρεματόρια. Και η ταυτότητα της αναγέννησης εκείνης ήταν σαφέστατα πνευματική, άρχισε ουσιαστικά με τα πανεπιστήμια, και κάτω από την καθοδήγηση ανθρώπων του πνεύματος όπως ο Βάιζμαν (μετά πού ο Αϊνστάιν αποποιήθηκε την ηγεσία του νέου κράτους). Και μια και μιλάμε για τον Αϊνστάιν, να τον παραφράσουμε λίγο; Από τη συμφορά που ζούμε τώρα στην Ελλάδα, δεν είναι δυνατό να μας βγάλουν αυτοί που την δημιούργησαν. Με τους Ναζί μπροστά δεν φτιάχνεται Ισραήλ. Όλες οι κρίσεις περνούν, αλλά μερικές περνούν πιο δύσκολα. Η αναγέννηση της Ελλάδας θα αρχίσει όταν οι σημερινοί πολιτικοί, αλλά και οι ψηφοφόροι τους, είναι ένας εφιάλτης από το παρελθόν.

- Ο Χρίστος Παπαδημητρίου είναι καθηγητής της Πληροφορικής στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας στο Μπέρκλεϋ. Το νέο του μυθιστόρημα "Ανεξαρτησία" θα κυκλοφορήσει το φθινόπωρο από τις εκδόσεις Πατάκη. Τις απόψεις του για την κρίση μπορείτε να τις δείτε εδώ.

Μια συνομιλία, για το περιοδικό
STATUS

The Dø (Live Session at Studio Pigalle)

A -not so brave- new world

CATASTROIKA από infowar

Χρήστος Γιανναράς: «Η ελληνικότητα, σήμερα, είναι προσωπική ανακάλυψη»

"Προτού μετρήσουμε πόση ευτυχία ή πόση δυστυχία γεννάει το να είσαι Έλληνας, είναι ανάγκη να συνεννοηθούμε τι καταλαβαίνει ο καθένας μας με τον προσδιορισμό «είμαι Έλληνας»: Η ελληνικότητα είναι κρατική υπηκοότητα; Τότε, σίγουρα, γεννάει μόνο δυστυχία, κάτσιασμα, σήμερα και ντροπή. 

Είναι εθνικιστικό ιδεολόγημα, παιδιαρίσματα καύχησης ενός ασήμαντου σήμερα λαού, μειονεκτικού μεταπράτη για προγόνους του κάποτε, που ούτε τη γλώσσα τους πια καταλαβαίνει ούτε την Τέχνη τους μπορεί να εκτιμήσει; Αυτή κι αν είναι αφόρητη δυστυχία, ελεεινή κουφότητα, ρεζιλίκι. 

Ας φανταστούμε να υποχρέωνε κάποιος τούς τριακόσιους του ελλαδικού κοινοβουλίου να γράψουν μια Έκθεση Ιδεών για να απαντήσουν στο ερώτημα: «Γιατί ο Παρθενώνας είναι μνημείο πολιτισμού σημαντικότερο από τον Πύργο του Άιφελ;». Θα ξεκαρδιζόταν στο γέλιο ανά την υφήλιο κάθε παρδαλό ερίφιο. 

Η ελληνικότητα, σήμερα πια, είναι μόνο προσωπική ανακάλυψη. Όπως ο έρωτας, όπως το χάρισμα του ποιητή, του ζωγράφου, του μουσουργού. Χάρισμα και άθλημα. Με καθολικά δεδομένον έναν βαρβαρικό τρόπο του βίου, εμπορευματοποιημένων ηδονών και τέχνης υποταγμένης αδυσώπητα στον εντυπωσιασμό, ελληνικότητα είναι το πείσμα να θέλεις να γευτείς τον έρωτα, την έξοδο από τη νομοτέλεια του εγώ, τη μέθη της αυτοπροσφοράς. Να ψάχνεις στο κάλλος τη γλώσσα του αληθινά υπαρκτού μαζί με τον Φειδία και τον Πανσέληνο, τον Αισχύλο και τον Ρωμανό τον Μελωδό. Όχι μιμούμενος νοσταλγικά το παρελθόν, αλλά πλάθοντας το μέλλον σήμερα. 

Ελληνικότητα είναι η ευτυχία της προτεραιότητας τού έρωτα σήμερα, του κάλλους σήμερα, της αλήθειας σήμερα. Είναι η χαρά μιας συνέχειας που σε ξεπερνάει". 

-δημοσιεύθηκε στο STATUS

*Ο Χρήστος Γιανναράς είναι καθηγητής φιλοσοφίας και συγγραφέας. Γεννήθηκε στην Αθήνα στις 10 Απριλίου 1935. Σπούδασε θεολογία στην Αθήνα και φιλοσοφία στη Βόννη και το Παρίσι (Σορβόνη). Διδάκτωρ φιλοσοφίας της Faculte des lettres et sciences humaines του Πανεπιστημίου της Σορβόνης και της Θεολογικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Επίσης, είναι επίτιμος διδάκτορας του Πανεπιστημίου του Βελιγραδίου, του St Vladimir's Orthodox Seminary της Νέας Υόρκης και της Σχολής του Τιμίου Σταυρού της Βοστώνης.

Η ουτοπία και η πραγματικότητα της ελληνικής κρίσης του δημόσιου χρέους

Κολωνία, Μάρτιος 2012 

Πρωινό mail από έναν έγκριτο διεθνή οικονομολόγο^
ο κύριος Σπύρος Παρασκευόπουλος,
Ομότιμος Καθηγητής της Μακροοικονομικής στην Οικονομική Σχολή του Πανεπιστημίου της Λειψίας, εξετάζει "Σενάρια ενδεχόμενης διεξόδου από την κρίση του χρέους"...

Ουτοπίες και πραγματικότητες

Δεν θέλω να θεωρηθώ ως άγγελος κακών ειδήσεων, όταν ισχυρίζομαι ότι η ευφορία της επιτυχίας του PSI δεν θα κρατήσει πάρα πολύ. Είναι κατά τη γνώμη μου υπόθεση μηνών μέχρι να ξανακούσουμε ότι είναι και πάλι δανειακά πακέτα αναπόφευκτα και ότι νέες δημο-σιονομικές και διαρθρωτικές αλλαγές είναι και πάλι αναγκαίες. Γι αυτό αναφέρω ότι είναι ουτοπία να πιστεύει κανείς, ότι με επί πλέον δάνεια (130 δις €), με μείωση του χρέους (κατά 107 δις €), με επί πλέον λιτότητα, με μείωση των εισοδημάτων, με αποκρατικοποιήσεις και διοικητικές αναδιαρθρώσεις θα οδηγηθεί η ελληνική Οικονομία μέχρι το 2020 σε αναπτυξια-κή τροχιά με ανταγωνιστικές ικανότητες και με μείωση του συνολικού δημόσιου χρέους στο 120% του Ακαθάριστου Εθνικού Προϊόντος (ΑΕΠ) από 176% που είναι σήμερα.

Little miss Nadéah

The singer of Nouvelle Vague in her first solo album "Venus Gets Even".

Nadéah writes songs, plays guitars and dances on stages all around the world. This is her day job and she hopes to do it until the day she kicks the bucket. She also likes to write, cook, eat, make love and go bowling.

Myspace

Website

Below you may watch her very first video to a song called Odile.

Concept - Send Paris based Australian singer songwriter girl all the way to LA, where she will ride a very heavy bike across the city, get sweaty, worry about her hair and make up and then, kiss a boy whom she met whilst walking in the street on a Monday at 2pm.




.

Μια φίλη έβγαλε βιβλίο (full preview)

Mantalena Parianos,
Ιστορίες ενός Ελεύθερου Σκοπευτή
{τα ημερολόγια}

BOY = 2 girls

The Hamburg-based duo gets your toes tapping, mind playing, feet moving, emotions travelling, head thinking, hips jerking. But above all, they make music that brings a smile to your face.

Imagine a mix of the art school elegance of Phoenix, the lively melodics of Feist and the emotional depth of Bon Iver. But to draw such comparisons is superficial and not especially helpful because what you miss is the originality of the BOY concept and the charisma of its two performers.

The BOY phenomenon began this summer with their first single 'Little Numbers'. Now, having conquered their native Germany and Switzerland, they are shipping their sharp brand of pop to the rest of Europe.

What about ACTA?

Leit motif

 

Leitmotif is the story of the last lonely member of a jazz band, only living through his music and the daily visits of a white cat.
One day the nostalgia takes over - and he has a crazy idea.

Leit Motif (2010) | 07:06 Animation - Cute / Musical
Produced at The Animation Workshop (www.animwork.dk)

CREDITS: Animated and Directed by Remi Gamiette. Music and Sound by Eric Cervera (neardeaf.com)

http://www.sketchozine.com
http://twitter.com/sketchoholic
http://facebook.com/Sketchoholic
http://www.sketchoholic.com

 

Θόδωρος Αγγελόπουλος: «Ξεχάστε με στη θάλασσα»

«Σας εύχομαι υγεία και ευτυχία αλλά δεν μπορώ να κάνω το ταξίδι σας/
Είμαι επισκέπτης/
Το κάθε τι που αγγίζω με πονάει πραγματικά/
κι έπειτα δεν μου ανήκει/
Όλο και κάποιος βρίσκεται να πει "δικό μου είναι"/
Εγώ δεν έχω τίποτε δικό μου είχα πει κάποτε με υπεροψία/
Τώρα καταλαβαίνω πως το τίποτε είναι τίποτε/
Ότι δεν έχω καν όνομα/
Και πρέπει να γυρεύω ένα κάθε τόσο/
Δώστε μου ένα μέρος να κοιτάω/
Ξεχάστε με στη θάλασσα/
Σας εύχομαι υγεία και ευτυχία».

(Ανέκδοτο ποίημα του Θόδωρου Αγγελόπουλου γραμμένο το 1982 λίγο πριν από την έναρξη συγγραφής του σεναρίου της ταινία «Ταξίδι στα Κύθηρα»)


via

Η νύχτα πέφτει στον κόκκινο ορίζοντα

Πάρος 16/1/2012

Κώστας Βεργόπουλος: μια κίνηση ματ

Ο Διδάκτωρ των Οικονομικών στη Σορβόννη Κώστας Βεργόπουλος, υποστηρίζει ότι το παιχνίδι του ευρώ παίζεται ακόμη –χρειάζεται απλώς μια κίνηση ματ για να κερδηθεί.

(απομαγνητοφώνηση μιας συνομιλίας μας για το Status Ιανουαρίου)

"Το ευρώ παραμένει το ισχυρότερο νόμισμα στον κόσμο αυτή τη στιγμή, αλλά δεν στηρίζεται όσο θα έπρεπε. Οι μηχανισμοί στήριξής του εξαρτώνται από την ΕΚΤ και από τη Γερμανία, που αποφεύγουν να αναλάβουν το συνολικό βάρος. Γιατί δεν το κάνουν;

Η αλήτικη μεγαλοπρέπεια της Nalyssa Green

 [She got mail]

Βιολέτα, χαίρε
Εδώ Μιχάλης από το STATUS. Δεν σου έγραψα στο φάτσαμπουκ, αλλά θεώρησα καλύτερο να επικοινωνήσω πρώτα με την Inner Ear για να κάνουμε αυτό το mini interview (ξέρεις για να μην έχουν κανονίσει και κάποιο άλλο σε άλλο περιοδικό ή μέσο και λοιπά τέτοια βαρετά).

Είχα ακούσει τη δουλειά σου νωρίτερα, από τότε που διέθετες το άλμπουμ σου Barock για free download στο Ίντερνετ μέσα από το προσωπικό σου site και είχα φιλοξενήσει μια μικρή παρουσίαση στο περιοδικό. Πιστεύω ότι αν βρισκόσουν σε άλλη χώρα, θα σε είχαμε μάθει νωρίτερα και θα είχες μεγαλύτερη προβολή από τα media. Ας είναι. Τελειώνω με το μπλα μπλα και προχωράω στις ερωτήσεις μου.

ΜΣ

[τις επόμενες μέρες, το κορίτσι με το ευφάνταστο όνομα, απάντησε σε όλες τις ερωτήσεις - και με το παραπάνω]. Μέρος της ακόλουθης συνέντευξης, δημοσιεύεται στο STATUS Iανουαρίου που κυκλοφορεί αύριο στα περίπτερα.

Σε είδα να παίζεις στο Σύνταγμα τις μέρες της οργής – θεωρείς ότι ένας καλλιτέχνης/δημιουργός, έχει επιπρόσθετο χρέος να παίρνει θέση στα καυτά ζητήματα της εποχής του;
Όχι. Δεν το πιστεύω αυτό. Ο καλλιτέχνης δεν είναι ένα φωτισμένο άτομο που πρέπει να οδηγεί τις μάζες, να έχει πολιτική θέση και άποψη για τα πάντα και να έχει κοινωνικό έργο. Αυτό μου ακούγεται κάπως τραβηγμένο και επικίνδυνο. Σα να λέμε πως ο καλλιτέχνης είναι αυτός που πρέπει να ακολουθήσουμε. Από εκέι και πέρα, ο κάθε άνθρωπος πράττει σύμφωναa με την ηθική του. αν θες να δράσεις δράσε. ως άτομο. η ασχολία του καθενός είναι άσχετη με το πόσο τον αφορούν και το πόσο εμπλέκεται στα κοινά.

Πώς σου προέκυψε το ψευδώνυμο Nalyssa Green? Τι σημαίνει;

Krisis, The Prism GR2011 (Trailer)

Krisis - Trailer - The Prism GR2011

Mickey "can't find his (god damned) pills"

Purchase/listen to the god damn album HERE

.

Κωνσταντίνος Τζούμας: Άφραγκος αλλά ευτυχισμένος

[Απόσπασμα μιας πρωινής συζήτησης - "εκτός αέρα" , με αφορμή ένα θέμα του περιοδικού STATUS]

(...)
Για ένα μεγάλο μέρος της ζωής μου, το χρήμα με απέφευγε συστηματικά. Δεν έκανα κι εγώ τίποτα γι’ αυτό, κι έτσι πορευόμουν στην ερημία της Ύπαρξης, με χάρη. Με στροβιλισμούς, πιρουέτες και στην κόψη του ξυραφιού. Με αδιέξοδα υπαρξιακά, σταυροδρόμια με διλήμματα στις μητροπόλεις που μου άρεσε να συχνάζω – γιατί από τη μία υπήρχε η αφραγκία, αλλά από την άλλη υπήρχε και το γούστο για πλούσια και ελεύθερη ζωή, από πλευράς εμπειριών.

Το άλμα προς το παρελθόν

Η μεταβατική κυβέρνηση, όταν και αν έρθει ποτέ, θα αναδείξει πιο έντονα από ποτέ ότι το DNA του ελληνικού πολιτικού συστήματος περνά μια δύσκολη μετάλλαξη. Οι πολιτικοί μας δεινόσαυροι στρέφονται απελπισμένα προς τη ζεστή κοπριά των περασμένων, αφού αυτό ξέρουν και αυτό εμπιστεύονται.

Μυθιστορία (Yes, we CAN'T)

Γραικία, Σωτήριον Έτος 2012 μ.Χ. Για πρώτη φορά στην ιστορία του, το μικροσκοπικό κρατίδιο της Άπω Εσπερίας βρέθηκε αντιμέτωπο με τις αδηφάγες ορέξεις των δανειστών που χρηματοδοτούσαν αφανώς την ύπαρξη του, από την πρώτη μέρα της δημιουργίας του - άλλοτε με τη μορφή στρατιωτικής βοήθειας, άλλοτε με εγγυήσεις, άλλοτε με οικονομικές προμήθειες και μίζες στους κυβερνήτες και τους αυλικούς τους.

Φιλοσοφία των στιγμών

ή... το χρέος σαν σύμπαν...

Υπάρχει μια τρυφερότητα που μόνο η στέρηση γεννά με αυτόν τον τρόπο: το χάδι στοργής που το κουρασμένο χέρι των γονιών μας έδινε (όταν δεν μας τις έβρεχε ας πούμε), η αδρή, αδέξια τρυφεράδα των παππούδων μας που αγκάλιαζαν τις γυναίκες τους σε περιβόλια τα οποία, είχαν σκάψει με τα ίδια εκείνα χέρια αμέτρητες φορές.

Complicated Universal Cum - I can hardly wait

Official Video for "I can hardly wait" by Complicated Universal Cum released on Fake Diamond Records.
Video by Ditlev Rosing & Frederik Valentin,  Videoconcept by Kasper Bjørke, Kissing Girls: Sarah & Marlene.

I Can Hardly Wait is the obvious hit-ballad from Frederik Valentins solo debut, where fuzzed-out psychedelic spacerock is combined with elements of primitive electropunk, noiserock and punkrock attitude
Listen to the album and support the artist by buying the full album here:
itunes.apple.com/​dk/​album/​complicated-universal-cum/​id362024090

Fake Diamond on the web:
fakediamond.dk
myspace.com/​fakediamonddk
twitter.com/​fakediamonddk
vimeo.com/​fakediamond

Χωρίς σπίτι

Έξω από τον «Ευαγγελισμό», κάτω από μια σκάλα στο πεζοδρόμιο, έχει στρώσει ένα στρώμα που βρήκε σε μια κατεδάφιση. Μια φθαρμένη κουβέρτα, ένα χοντρό χαρτόνι, για προσκεφάλι ένα μαξιλάρι που κάποιος τραυματιοφορέας από τα εξωτερικά ιατρεία τον λυπήθηκε και του το φιλοδώρισε.
Στο βάθος της «στέγης» που σχηματίζουν τα σκαλοπάτια πάνω από το κεφάλι του, βρίσκεται ένα ποτήρι και ένα μπουκάλι νερό κι ακόμη, ένα ρολό χαρτί τουαλέτας – αναρωτιέμαι που κάνει την ανάγκη του αυτός ο άνθρωπος.

The World's Largest stop Motion Animation

Gulp. The world's largest stop-motion animation shot on a Nokia N8.

'Gulp' is a short film created by Sumo Science at Aardman, depicting a fisherman going about his daily catch. Shot on location at Pendine Beach in South Wales, every frame of this stop-motion animation was shot using a Nokia N8, with its 12 megapixel camera and Carl Zeiss optics. The film has broken a world record for the 'largest stop-motion animation set', with the largest scene stretching over 11,000 square feet.

The animators: aardman.com
The sand artists: sandinyoureye.co.uk

Στη μνήμη του Μανώλη Ρασούλη

77 καλλιτέχνες, 40 διαφορετικά σημεία της Αττικής και ένα αριστούργημα της ελληνικής λογοτεχνίας, συνθέτουν τον καμβά της δράσης και της δημιουργίας του «εναλλακτικού» video «Παίζουμε Οικολογικά - Ζούμε Λογικά - Ενεργούμε Ομαδικά».
Η πρωτοβουλία αυτή στηρίζεται στην πεποίθηση, ότι η τέχνη και κυρίως η μουσική, έχει τη δύναμη να εμπνεύσει και κυρίως να ενώσει τους ανθρώπους σ' έναν κοινό αγώνα.

Η σύλληψη και η σκηνοθεσία είναι του Θανάση Γκίκα:
"(...) Έτσι, δημιουργήσαμε αυτό το video, θέλοντας να δώσουμε το δικό μας μήνυμα για αφύπνιση, εγρήγορση, ευαισθητοποίηση και δράση για τη διατήρηση και βελτίωση της ποιότητας του περιβάλλοντος - της ίδιας μας της ζωής. Γιατί όταν λέμε περιβάλλον, δεν εννοούμε μόνο το φυσικό, αλλά και το κοινωνικό και πολιτισμικό!
Η πιο σημαντική πτυχή αυτής της δράσης ήταν οι άνθρωποι... Οι καλλιτέχνες και όλοι όσοι πίστεψαν στο σκοπό μας και θέλησαν να γίνουν αρωγοί σ' αυτή την προσπάθεια, με την εθελοντική συμμετοχή τους και να μας εμπνεύσουν με το δικό τους τρόπο.
Είναι σαφές, ότι μόνο μέσα από συλλογικές προσπάθειες και ομαδικές δράσεις θα καταφέρουμε να πραγματοποιήσουμε την "αλλαγή" και να κρατήσουμε την ελπίδα ζωντανή στο σημερινό "αδιέξοδο" που βιώνουμε όλοι. Ας αναλάβουμε λοιπόν τις ατομικές μας ευθύνες και ας ενώσουμε τις φωνές μας, όπως τις ένωσαν οι 77 αυτοί καλλιτέχνες, για να ξανακερδίσουμε το δικαίωμα στο όνειρο, για μας και τα παιδιά μας!
Ευχόμαστε να μην ανάψουν άλλες σπίθες στα δάση μας, αλλά να φουντώσει η "σπίθα" που άναψε πριν λίγο καιρό στις πλατείες."

Εμπνευσμένο από τα Playing for change και Doga icin cal (η τούρκικη εκδοχή με συμμετοχή εκεί του Παντελή Θαλασσινού και της Μαρίας Κώττη).

Περισσότερες πληροφορίες εδώ

Nick Cave & Neko Case

Κάλεσμα

Made in Greece

http://real-democracy.gr/

Ποιοι είμαστε;

  Είμαστε απλοί άνθρωποι. Είμαστε σαν κι εσάς: άνθρωποι που κάθε πρωί πηγαίνουν να σπουδάσουν, να εργαστούν ή να βρουν δουλειά, άνθρωποι που έχουν οικογένεια και φίλους. Είμαστε άνθρωποι που εργάζονται σκληρά κάθε ημέρα για να ζήσουν και να προσφέρουν ένα καλύτερο μέλλον στους γύρω μας.

Κάποιοι από εμάς είναι προοδευτικοί, κάποιοι άλλοι συντηρητικοί. Μερικοί έχουν «πιστεύω», μερικοί δεν έχουν. Μερικοί έχουν συγκεκριμένη ιδεολογία, και άλλοι είναι απολίτικοι. Ολοι μας όμως είμαστε ανήσυχοι και θυμωμένοι από τις πολιτικές, οικονομικές και κοινωνικές εξελίξεις που βλέπουμε γύρω μας. Από τη διαφθορά των πολιτικών, των επιχειρηματιών, των τραπεζιτών... Από το ότι οι απλοί άνθρωποι αισθάνονται αβοήθητοι.

Αυτή η κατάσταση μας πληγώνει όλους καθημερινά. Ομως αν ενωθούμε μπορούμε να την αλλάξουμε. Ήρθε η ώρα να ξεκινήσουμε το χτίσιμο μιας καλύτερης κοινωνίας.

Πιστεύουμε ότι:
-Προτεραιότητα για κάθε προηγμένη κοινωνία πρέπει να είναι η ισότητα, η πρόοδος, η αλληλεγγύη, η ελευθερία της συμμετοχής στον πολιτισμό, την οικολογική βιωσιμότητα και την ανάπτυξη, την ευημερία και την ευτυχία των ανθρώπων.

-Υπάρχουν βασικά δικαιώματα που πρέπει να προστατεύονται στην κοινωνία μας: το δικαίωμα στη στέγαση, την απασχόληση, τον πολιτισμό, την υγεία, την εκπαίδευση, την πολιτική συμμετοχή, την ελεύθερη προσωπική ανάπτυξη, τα δικαιώματα του καταναλωτή, το δικαίωμα για μια υγειή και ευτυχισμένη ζωή.
-Με τον τρόπο που λειτουργούν σήμερα η κυβέρνηση και το οικονομικό μας σύστημα αδυνατούν να αντιμετωπίσουν αυτές τις προτεραιότητες και αυτό αποτελεί πλέον εμπόδιο για την πρόοδο των ανθρώπων.

-Δημοκρατία σημαίνει κυβέρνηση του λαού (δήμος = λαός, κράτος = κυβέρνηση), και αυτό θα πρέπει να συμβαίνει. Αντίθετα, ξέρουμε όλοι ότι το πολιτικό μας σύστημα δεν θέλει καν μας ακούσει. Το καθήκον τους θα έπρεπε να είναι να μεταφέρουν τη φωνή μας στα εθνικά και διεθνή θεσμικά όργανα, να διευκολύνουν την συμμετοχή των πολιτών μέσα από κανάλια άμεσης επικοινωνίας, να λειτουργούν προς όφελος της ευρύτερης κοινωνίας και όχι υπέρ των πλουσίων που ευημερούν εις βάρος μας, όχι ακολουθώντας πιστά μονάχα τις προσταγές των μεγάλων οικονομικών συμφερόντων τα οποία έχουν επιβάλει τη δικτατορία και την κομματοκρατία.

-Η συγκέντρωση της εξουσίας στα χέρια των λίγων παράγει ανισότητα, προκαλεί εντάσεις, φέρνει αδικία, η οποία οδηγεί στη βία. Κι εμείς την απορρίπτουμε.Το απαρχαιωμένο οικονομικό μοντέλο παγιδεύει την ατμομηχανή της κοινωνίας μέσα σε ένα φαύλο κύκλο όπου οι λίγοι πλούσιοι γίνονται πλουσιότεροι και οι πολλοί βουλιάζουν στη φτώχεια τη μιζέρια. Και έτσι καταρρέουμε. Μοναδικός σκοπός του συστήματος είναι η συσσώρευση κεφαλαίων σε βάρος της αποτελεσματικότητας και της ευημερίας της κοινωνίας.

-Η σπατάλη πόρων οδηγεί στην καταστροφή του πλανήτη, δημιουργώντας ανεργία και οι καταναλωτές πολίτες αποτελούν μέρος του κέντρου βάρους σε ένα μηχάνημα σχεδιασμένο να εμπλουτίσει μια μειοψηφία που δεν ξέρει τις ανάγκες μας.

-Είμαστε ανώνυμοι αλλά χωρίς εμάς τίποτα δεν θα μπορούσε να υπάρξει, καθώς εμείς κινούμε τον κόσμο. Αν σαν κοινωνία μάθουμε να μην εμπιστευόμαστε αφηρημένες οικονομικές αποδόσεις που ποτέ δεν ωφελούν τους πολλούς, μπορούμε να εξαλείψουμε τις καταχρήσεις και τις ελλείψεις από τις οποίες σήμερα όλοι υποφέρουμε. Χρειάζεται μια ηθική επανάσταση... Είμαστε άνθρωποι, όχι προϊόντα σε μια αγορά…

Για όλα τα παραπάνω, είμαι εξοργισμένος.
Νομίζω ότι μπορώ να το αλλάξουμε.
Νομίζω ότι μπορώ να βοηθήσω.
Ξέρω ότι μαζί μπορούμε.
Παρέα με εμάς. Είναι δικαίωμά σας.

Photo source

A strange clip from a strange artist

In case you're looking for it, the name of the group is "The Swell Season" and the song is from their album "Strict Joy."

OK Go!

From the new album "Of the Blue Colour of the Sky" available at http://www.okgo.net/store
OK Go on Tour http://www.okgo.net/shows/
Directed by James Frost, OK Go and Syyn Labs. Produced by Shirley Moyers.
The official video for the recorded version of "This Too Shall Pass" off of the album "Of the Blue Colour of the Sky".
The video was filmed in a two story warehouse, in the Echo Park neighborhood of Los Angeles, CA.
The "machine" was designed and built by the band, along with members of Syyn Labs ( http://syynlabs.com/ ) over the course of several months.
There is an in-depth behind-the-scenes look at the warehouse here: http://www.okgo.net/this-too-shall-pass-rube-goldberg-machine/

PJ Harvey: "δεν είχα γράψει ποτέ πολιτικό στίχο"

Στο πιο πολιτικοποιημένο άλμπουμ της καριέρας της, η 41χρονη PJ Harvey έχει -όπως πάντα, να πει ένα λόγο παραπάνω από όσα μπορεί να αντιλαμβάνεσαι.

Το όγδοο άλμπουμ της αμέσως μετά το εξαιρετικό “White Chalk” το 2007 και τη συνεργασία της με τον John Parish στο “A Woman A Man Walked By” το 2009, είναι ένα λαμπερά σκοτεινό, αντιπολεμικό αριστούργημα.

(My) radio daze

..:: Ένα κείμενο
για το e-tetradio ::..